ខ្ញុំអង្គុយមើលទៅកញ្ចក់លើកដៃប្រុងនឹងវាយវាឱ្យបែកខ្ចាត់ខ្ចាយទៅលើដីដូចជានៅក្នុងរឿងភាពយន្តដែល ខ្ញុំទើបនឹងមើល។ តែខ្ញុំមិនហ៊ានធ្វើខ្លាចបង្កជាសំឡេងរំខានដល់អ្នកផ្ទះរបស់ខ្ញុំ។ គ្រប់គ្នាប្រហែលជាកំពុងគេងលក់ស្កប់ស្កល់នៅវេលាកណ្តាលអធ្រាត្យបែបនេះ។

ខ្ញុំដាក់ចិត្តរួចហើយថា ខ្ញុំនឹងធ្វើវាថ្ងៃនេះ។ មកដល់លើកំពូលភ្នំ ខ្ញុំក្រឡេកមើលចុះទៅក្រោម។ ខ្ពស់ខ្លាំងណាស់។ លោតចុះទៅហើយ ច្បាស់ជាខ្ទេចគ្មានសល់ឆ្អឹងទេ។ហ៊ើយជ្រុលជាសម្រេចចិត្តហើយ មិនបាច់ដកខ្លួនថយទេ។ ពិភពលោកនេះ អត់ខ្ញុំម្នាក់ក៏មិនអីដែរ។